همیشه با جمله "امیدواریم عزاداری هاتون مورد قبول حق واقع شده باشد" مشکل داشتم و دارم، مگر ما وقتی که ناراحتیم عزاداری نمی کنیم؟ پس مورد قبول واقع شدن یعنی چی؟ یه جورایی این حس بهم دست می ده که مثلا فرض کنید یک آدم پولداری مرده بعد بروم تو سر خودم بزنم تا شاید یک چیزی از خوان نعمتش به من هم برسه, این با آن عزاداری که قراره مورد قبول حق واقع بشود فرقی داره؟