Saturday, March 26, 2005

یعنی چی اونوقت؟ مگه بیرون چه خبر بوده؟ بابا این چه مملکتیه دیگه. یادم نیست کجا اما یکی نوشته بود ما شاید فرهنگ داشته باشیم اما آن چیزی که نداریم تمدنه. 3 نفر مردن تازه ممکنه بیشتر هم بشه. دنیاییه‌ها. اصلا مثل این که شادی کردن به ما نیومده، حالا خوبه بردیم اگر باخته بودن چی می‌شد؟ صداوسیما که تونست با کارهای تبلیغاتی این چند وقت کاری بکنه که ملت از اول تا آخر بازی تشویق کنند و از دقیقه 70 شروع نکنند به خارج شدن از ورزشگاه امیدوارم حالا هم یک سری برنامه بگذاره که جماعت "بیرون خبری نیست، با 5 دقیقه، 10 دقیقه اصلا 1 ساعت هیچی تو زندگیتون عوض نمی‌شه"
اه اساسی حالم گرفته شد.

پ.ن. 1-در گزارش بی‌بی‌سی نوشته که تماشاگرها شیشه‌های اتوبوس‌ها را شکستند، وقتی تیم برده این طوری می‌کنند اگر ببازه چی می‌شه؟ فوتبال بهانه است انگار، همون‌طور که چهارشنبه‌سوری. باید چهارشنبه‌سوری امسال(در واقع سال قبل 83) را جدی بگیریم انگار.

2 -اخبار ساعت 1 شبکه خبر (که اخبار کامله و یک بخش ورزشی دارد) و اخبار ورزشی ساعت 5 همین شبکه را نگاه کردم اصلا هیچ خبری نبود، خبر مهم تجلیل فلان روزنامهء درپیتِ فلان کشور درپیت‌تر از حماسهء مردان عزیز تیم ملی.
اینجا نوشته از هر 10 در آزادی یکیش باز بوده (من خیلی نمی‌فهمم یعنی چی چون فقط یک‌بار با مدرسه رفتیم ورزشگاه سخنرای رئیس جمهور وقت به مناسبت روز زن که چون دیر رسیدیم 10 دقیقه بیشتر آن‌جا نبودیم) اما اگر این‌طوری بوده چرا از هیچ‌کس نمی‌پرسند پس بقیه درها چرا بسته بودند؟ یک نکتهء دیگری هم که همون دیشب هم برای من جالب بود خالی شدن سریع استادیوم بود یعنی وقتی فردوسی‌‌پور داشت با برانکو صحبت می‌کرد نمایی که از ورزشگاه نشان داده شد در بیشتر قسمت‌ها خالیِ خالی بود.(به جز مثلا قسمت ژاپنی‌ها). این همه عجله برای چیه؟

3- راستی الان که عکس کنار این نوشته را دیدم یادم افتاد برای آن‌هایی که بازی را با گزارش ‌فردوسی‌پور ندیدند بگویم که این دوربین صداوسیما کلی می‌رفت روی این تصویر و هر گزارشگری هم که حرف می‌زد از "همبستگی ملی و مشارکت عمومی" مردم در خلق این حماسه صحبت می‌کرد (کارمون به کجا رسیده که بردن ژاپن آن هم تو آزادی حماسه است). جناب عادل خان هم که بعد از اظهارنظر در مورد محاسن سرمربی استقلال در دربی تهران (که در روزهای محرم بود) مدتی بهشون گزارش بازی‌ها را نمی‌دادند دیروز اول و آخر بازی خودشان را خفه کردند انقدر که سلام فرستادند به این و آن و در آخر بازی تبریک گفتند باز هم به شونصدهزار نفر و صد البته گفتند این از نتایج همبستگی ملی و مشارکت عمومی است. سیستم تربیتت می‌کند که ریاکار باشی.

4- نوشته پرستو در این مورد. این هم گزارش علی قدیمی از استادیوم رفتن.