به نظرم آخر و عاقبت این بحث‌های انتخاباتی فقط می‌تواند به آن‌هایی در تصمیم گیری کمک کند که هنوز مرددند وگرنه تکلیف صددرصدی‌ها که روشنه. به هرحال این که کورش علیانی نوشته : "وقتی طوری رفتار می‌کنيم که انگار بايد همه‌ی خواسته‌هامان را برآورند که برويم و رای بدهيم، طبيعی است که اين دوستان وارد مجلس خواهند شد" به نظرم خیلی مهمه و دلیل خیلی از کسانی که به انتخابات (لطفا نگید این که انتخابات نیست و اینا، من اسم این مراسم را می‌گذارم انتخابات اگر مشکلی هست اسمش را عوض کنید اما منظورم دقیقا رای‌گیری با همین شیوه موجود است) فکر می‌کنند از این نوعه. اگر بتونیم یک نکتهء مهم را همیشه به یاد خودمون بیاریم و آن هم این که "قرار نیست همیشه با رای دادن اوضاع بهتر بشود گاهی رای می‌دهیم که اوضاع بدتر از اینی که هست نشود" ( فقط کافیه به همین مجلس هفتم که با توجه به در پیش بودن انتخابات ریاست‌جمهوری کلی هم سعی کردند چهرهء خوبی داشته باشند نگاه کنیم) آن‌وقت شاید سال دیگر همین موقع از این که فرصت‌ها را از دست داده‌ایم افسوس نخوریم.