Amelios

از آن جا که رسمن خونه نشین شدم و صدام فاصله زیادی تا قوقولی قوقو کردن نداره به جای این که به همه سوپ های بی مزه و بدمزه ای که این چند روز به خورد خودم دادم فکر کنم وبلاگ می نویسم آن هم بحث شیرین غذا.

آملیو یک پیتزا فروشیه نزدیک مک گیل. صاحبش سال ۱۹۸۵ وقتی بازنشسته می شه این جا را باز می کنه. یک پیتزا داره پنج پنیر (cinq fromages) که دیدنش آدم را گرسنه می کنه.


اگر یک وقتی رفتین حتمن سوپ پیاز فرانسوی را هم امتحان کنین.

Byblos

من چند وقتی هست که می خوام در مورد رستوران هایی که به نظرم خوبن بنویسم که اگر گذرتون این وری افتاد و خواستین برین شاید به دردتون بخوره. امروز که رفته بودم بیبلوس کلی از درودیوار هم عکس گرفتم اما به دلیل هوش زیاد همه آن عکس ها به علاوه عکس های سال نو پاک شدن از روی دوربین.

بیبلوس یکی از رستوران های ایرانی مونتراله که یک خانم شمالی اداره اش می کنه و به نظر من با فاصله از بقیه رستوران های ایرانی بهتره. خیلی زیاد به خاطر صبحونه و دیزیش معروفه. بیشتر مشتری هاش هم غیر ایرانی هستن. صبحونه مورد علاقه من اونجا حلیمه و املت پنیر(پنیر برشته فکر کنم اسم شمالیشه) اما آدم های غیر ایرانی بیشتر همین املت پنیر را دوست دارن.

دیزی را فقط یک شنبه ۵ به بعد سرو می کنن، طعمش که خیلی خوبه اما دیدن آدم هایی که در حالی که با نوت بوکشون کار می کنن در حال کوبیدن گوشت هم هستن در نوع خودش جالبه.

فضای رستوران بسیار خودمونی طراحی شده با یک تم شرقی. توالت های زنونه و مردونه اش با کلون هاییدرکوب های زنونه و مردونه جدا شده که واضحه ملت نمی فهمن و بر عکس می رن گاهی:D من نتونستم عکسی از این درکوب کلون ها انلاین پیدا کنم اما این جا توضیح داده چه شکلین. این هم عکس درکوب ها که رویا پیدا کرده:



این جا چند تا عکس از بیبلوس هست. البته عکس ها قدیمین نسبتن چون الان نمیشه داخل رستوران سیگار کشید. خانم صاحب رستوران هم یک کمی جا افتاده تر از این عکسه.

ادامه...

در ادامه پست قبل: یک دلیل این که من این پست را این جا گذاشتم این که سال جدید تحصیلی داره شروع می شه و من که همین جوری هم درست و حسابی غذا نمی خورم بهونه بیشتری برای دودر کردن غذا خوردن و یا غذای سالم خوردن پیدا می کنم. حالا می خوام کاری کنم که نخوردن غذاهای سالم از خوردنش سخت تر شه (این جمله از فردوسی پور بود که این توپ گل نکردنش از گل کردنش سخت تره) یک راهش همون آماده کردن میوه ها و سبزی ها در بسته های کوچیکه و این که همیشه همراهم داشته باشم و برای بین غذا (اسنک) آن ها را استفاده کنم. اما حالا چرا این جا می نویسم این ها رو؟ چون هر چند به قول نوید وبلاگ نوشتن مثل سر حل تمرین رفتنه که اگه نری هم هیچی نمیشه اما به هر حال برای من یکی از معدود کارهای زندگیم بوده که انقدر دووم آورده. حالا گفتم اگر این غذای سالم خوردن را یک جوری به وبلاگ ربطش بدم شاید این هم دووم بیاره. حالا در مورد سوال های آن پست:
۱- از هشت نفری که جواب دادن این جدول فقط روی انتخاب ۴ نفر کم و بیش تاثیر داره. من خودم از این جدول ها برای انتخاب بین مارک های مختلف استفاده می کنم تا فقط قیافه تاثیر نداشته باشه در انتخابم:D و این طوری هم نیست که مثلن جمع بزنم خب الان چه قدر کالری گرفتم؟ یا آهن روزانه ام تامین شد یا نه؟ دلیلش هم اول این که به نظرم نمیشه همه چیزهایی که می گن بدن در روز لازم داره را یادت باشه و مراقب باشی همه را بگیری دوم این که من هر وقت یک کاری را برای خودم سختش کنم اصلن انجامش نمی دم. چیزهایی که من دقت می کنم این ها هستن :

الف- اول این که trans-fat و saturated fat کم باشه.
ب- بدن هر کس به حدود ۱۵۰۰ م.گ. سدیم در روز احتیاج داره که می شه کمتر از یک قاشق چای خوری نمک و از ۲۳۰۰ م.گ. هم نباید زیادتر باشه چون برای قلب ضرر داره. از آن جا که ما با نمکی که همراه غذا می خوریم آن ۱۵۰۰ م.گ. را حتمن می گیریم پس بهتره همیشه بدون نگرانی آن محصولی را انتخاب کنیم که سدیم کمتری داره.

پ- میزان فیبری که هر ماده غذایی داره هم مهمه هر کدوم بیشتر دارن بهتر.
ت- من یک نگاه کلی هم روی مواد معدنی می اندازم و هر کدوم بیشتر باشه را انتخاب می کنم.
۲- در مورد طعم یا سلامتی ۶ نفر براشون طعم مهم تره. من دلم می خواد بگم سلامتی برام مهمه اما واقعیتش اینه که اگر چیزی را دوست نداشته باشم نمی تونم بخورم. اما از آن جا که سلامتی هم برام مهمه معمولن سعی می کنم غذاهایی که ادعا می شن سالمن را امتحان کنم که خیلی هاش راهی سطل زباله می شن. حالا می خوام آن هاییش را که خودم خوشم امده را این جا هم بنویسم. به چند دلیل اول این که وقتایی که نمی دونم چی بخورم بتونم بهشون سر بزنم یادم بیاد چه انتخاب هایی دارم دوم این که شاید بقیه هم بتونن استفاده کنن سومی که الان و با توجه به تعداد کامنت های مطلب قبلی خیلی هم دیگه دلیل نیست این که شاید شما هم یک پیشنهادی بدین.
۳- سومین سوال بیشتر از روی کنجکاوی بود و خب بیشتر جواب ها هم از گرونی مواد ارگانیک گفتن. حالا اگر مونترال هستین دانشگاه ما یک جایی داره به اسم Frigo Vert که مواد غذایی ارگانیک (البته فقط گیاهی ) را با قیمت خیلی خوب می ده.
راستی برای من دقت کردن به چیزی که می خورم فقط(یا اصلن) برای کاهش وزن نیست هر چند می تونه اثر جانبیش باشه. در واقع یک جورایی حتی برای این نیست که غذای سالمی بخورم بیشتر برای اینه که کمتر غذای ناسالمی بخورم.

سوال

سه تا سوال:
۱- چه قدر به این جدولی که نشون می ده ماده غذایی که می خرید چه موادی داره وقت خرید دقت می کنین؟ (ایران هم یک سری مواد این ها را داشتن فکر کنم)
۲-بین طعم غذا و سلامتیش کدوم مهم تره؟ یعنی چه قدر ممکنه از یک چیزی که دوست دارین به خاطر این که سالم نیست بگذرین؟ یا چه قدر ممکنه چیزی که دوست ندارین رو چون مفیده بخورین؟
۳- اگر خارج از ایران هستین چه قدر ارگانیک بودنِ موادی که استفاده می کنین براتون مهمه؟
پ.ن. جواب بدینا....

۲- اول ممنون از رویا و بهار. دوم ممنون از بقیه، خیلی من الان احساس تحویل گرفته شدن بهم دست داده تازه جالب ماجرا این جاست که بیشتر کسانی که این جا را می خونند از دوستانم هستن... و جالب تر این جاست که سوال ها خصوصی نیستند و همه هم براش جواب دارن حتمن. رفتار آدم ها جالبه... اصلن خود وبلاگ نوشتن هم در همون گروه رفتاری جالب(عجیب) قرار می گیره

خوردنی ها

یک سری نکته ی همین جوری در مورد خوردنی ها. بعضی هاش از بولتن سلامت دانشگاه، بعضی ها هم چیزهایی که این طرف و آن طرف بیشترمون دیدیم. برای این که همه یک جا باشن. شما هم اگر چیزی به نظرتون می رسه بگین.

۱- یک نکته مهم این که غذاهای فیبردار به هضم غذا کمک می کنند پس تا جای ممکن باید مواد فیبردار به رژیم غذایی اضافه کرد. هر کس روزانه به ۱۵ تا ۲۵ گرم فیبر احتیاج داره.

۲- نان های قهوه ای (whole wheat) از نان سفید بهترن، هم فیبر آن ها باعث هضم غذا می شه، هم به دلیل این که احساس سیری بیشتری می دن برای کنترل وزن هم خوبن.

۳- برنج قهوه ای ۳ برابر برنج سفید فیبر داره و مواد معدنیش هم بیشتره البته زمان پخت بیشتری لازم داره.

۴- من همیشه فکر می کردم شکر قهوه ای از شکر سفید بهتره اما این طور نیست مگر این که مقدار زیادی شکر در روز مصرف کنین در اون صورت مواد معدنی شکر قهوه ای بیشتره.

۵- به جای نوشابه آبمیوه ی بدون شکر بخورید. اگر به نوشابه عادت دارین یک کم تغییرش سخته اما می شه.

۶- طبق پیشنهاد راهنمای غذای کانادا برای یک رژیم سالم روزانه ۵ تا ۱۰ وعده میوه و سبزی لازمه. یک راه برای کسانی که بیشتر

وقتشون را بیرون از خانه می گذرونن این هستش که برای چند روز کاهو، کرفس، هویج، کدوِ، خیار یا فلفل دلمه ای را قطعه کنید و در پاکت های نایلونی کوچک بسته بندی کنید. هر روز می شه یکی از این ها را با خودتون ببرین. برای (ترجمه dip چی می شه؟) سس روش هم می تونین به خامه ترش (sour cream) یک چیزهایی مثل پیاز یا سیر یا شوید یا هر چی که دوست دارین اضافه کنین و در یک ظرف کوچیک با خودتون ببرین.

۷- مصرف برنج را به ظهر محدود کنین یکی از چیزهایی که خیلی زیاد باعث افزایش وزن می شه مصرف برنج برای شامه. خیلی خوبه اگر شام سالاد باشه. منظور از سالاد هم فقط کاهو یا اسفناج با گوجه و خیار و قارچ نیست. می شه لوبیا یا باقلا یا نخود یا ... اضافه کرد یا میوه هایی مثل انگور، سیب، توت فرنگی، پرتقال... . برای سس سالاد ترکیب روغن مایونز و سرکه خیلی خوبه (دو در برابر یک از روغن و سرکه). می شه نوع سرکه را تغییر داد که تنوع داشته باشه.

۸- وقتی رستوران می رید به جای سیب زمینی سرخ کرده سالاد سفارش بدین. اگر این ترکیب سیرتون نمی کنه سیب زمینی پخته (baked potato) از سرخ شده بهتره.

۹- بهتره سیب زمینی سرخ کرده را خونه درست کنین با روغن زیتون. اگر می تونین سیب زمینی را پوست نکنید چون تقریبن همه فیبر سیب زمینی در پوستشه.

۱۰- همیشه یک ظرف کوچک میوه دم دستتون باشه. صبح که از خونه می رین بیرون یک پاکت کوچک شبیه پاکت شماره ۶ میوه داشته باشین که بذارین تو کیفتون.

این برای امروز. شما هم حتمن اگر کاری به نظرتون خوبه و باعث می شه رژیم غذایی بهتری داشته باشیم بگین.

پ.ن. رویا نوشته:

شماره ۷ رو من خیلی شنیدم و الان هم که گشتم تو اینترنت دیدم که این یه اعتقاده و از لحاظ علمی ثابت نشده. در مورد اضافه یا کم شدن وزن چیزی که مهمه کل مقدار کالریه که مصرف می‌شه اون هم در طولانی مدت. و این که شب بخوری یا روز فرقی نمی‌کنه.
در مورد شماره ۶ هم نمی‌دونم که تو ایران خامه ترش هست یا نه. ولی حتی اینجا هم به نظرم ماست با همین چیزایی که گفتی خیلی خوشمزه‌تر و کم کالری‌تر

رویا من شماره ۷ رو از رو تجربه خودم نوشتم برای من کاملن تفاوت می کنه. در مورد شماره ۶ هم من هم موافقم ماست خوشمزه تره ولی خوب تنوع هم بد نیست.