انگاری یک دنیا آدم دارند توی دلم رخت می‌‌شورند.

وسط

گفتم برای این که این جا فقط محل غر زدن نباشه بگم که مشکل تا حد خوبی رفع شد، یعنی هنوز به جای قبل از هفته قبل نرسیدیم اما خیلی هم دور نیستیم. کلن در دستور کار قراردادن این توصیه که غرغرهای دانشجویی را نباید جدی گرفت کار خوبیه همیشه.

مصاحبه

مرکز امتحانات دانشگاه مراقب برای سر جلسه امتحان استخدام می‌کنه. من هم گفتم بد نیست بالاخره، بریم ببینیم چه خبره. بعد حالا بماند که نه تنها یادم رفت مدارکی که خواسته بودن را ببرم، بلکه چنان من به خنده و شوخی و آن ها جدی همه چیز را برگزار کردن که بعد جلسه فک هر دو طرف ماجرا پایین بود. آخه خانومه صاف صاف برگشته می گه چرا این کار را می‌خوای بکنی؟ من در کمال صداقت گفتم پولش. گفت یعنی اگر داوطلبانه باشه نمیای؟ من هم گفتم معلومه که نه.

نه آخه یکی نیست بگه کی ممکنه به این سوال جواب بده آره و جوابش هم صادقانه باشه. کسل کننده ترین کار دنیاست سه ساعت ملت را دید زدن بابام جان.

کمک

یکی از دوستان که در یک دانشگاه آمریکایی درس می خونه می گفت در مقدمه ی گزارشی که برای یکی از درس ها نوشته از جواد یساری تشکر کرده به خاطر همراهی:دی شما موقع کار کردن(درس خوندن) چی گوش می دین؟

پ.ن. یعنی هیچ کس هیچی گوش نمی ده؟

استاد

استادم گم شده.

پ.ن. جدی می گم به خدا.

دفاع

تا حدود سه ساعت دیگه جلسه دفاع از پروپوزاله. نمی دونم چرا بدنم تصمیم گرفته الان موقع خوابه، چشمهام را نمی تونم باز نگه دارم، شاید ناخودآگاهم فکر می کنه این جوری می تونه از زیر جلسه و ارایه در ره.
صبح در حالی که خواب بودم، توی خواب، این اسلایدها میومدن جلوی چشمم. همون موقع خوشبختانه یک اشکال در اسلایدها پیدا کردم. الان اون را هم درست کردم.
برم یک فکری به حال باز نگه داشتن چشم هام کنم. چوب کبریت ندارین؟

پ.ن. تموم شد:)(به روی خودمان نمی آوریم که به نوعی شروع شد)

درس

امروز سر کلاس استاد در توصیف دانشگاهی در یک شهر کوچک که مدتی در آن درس خوانده گفت : "Actually it was the perfect place to study" بعد با یک وقفه کوتاه "because there was nothing else to do":D